katalog2017



Dyrektywa o usługach

Union Européenne de l'Hospitalisation Privée

DYREKTYWA O USŁUGACH Union Européenne de l'Hospitalisation Privée European Union of Private Hospitals

Podstawy:
1957, Traktat Rzymski, powstanie Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej i Wspólnego Rynku towarów i usług.
1985, Podpisanie Jednorazowego Aktu Europejskiego i uznanie wolnego obrotu towarów, usług , osób i kapitału.
1992, Podpisanie Traktatu Europejskiego, który określa zakres działalności Wspólnoty Artykułem 3, stanowiącym, że działalność gospodarcza będzie opierała się na „rynku wewnętrznym charakteryzującym się zniesieniem barier dla wolnego przepływu towarów, osób, usług i kapitału”.

Po dwudziestu latach od podpisania Jednorazowego Aktu Europejskiego Komisja Europejska zdecydowała się w końcu na wykorzystanie swoich sił w celu sporządzenia pierwszej wersji dyrektywy dotyczącej liberalizacji usług, jedynego brakującego sektora, który miałby uzupełnić rynek wewnętrzny. W wersji wstępnej dyrektywy Komisja Europejska wzięła pod uwagę fakt, że w ramach Unii Europejskiej istnieje około dziewięćdziesięciu wewnętrznych barier, które utrudniają dostarczanie usług na inne rynki. Cel Komisji skoncentrowany jest na usuwaniu tych barier i ułatwianiu rozpoczynania dostaw usług. Można łatwo ocenić jak ważna jest ta Dyrektywa. Głównym celem propozycji dotyczącej usług jest skrócenie opóźnień wpływających negatywnie na pełen rozwój ekonomii europejskiej. Dlatego Parlament Europejski, po wielu dyskusjach, przedstawił kompromisowy projekt wyłączający trzy czwarte istniejących usług z liberalizacji.

Nawet nie biorąc pod uwagę zasady kraju pochodzenia, wokół której słyszeliśmy tak wiele sprzecznych informacji w okolicznościach ignorujących fakt, że prawo odnośnie przedsiębiorstw będące następstwem legislacji europejskiej uwłacza zasadzie kraju pochodzenia, dziwi nas wyłączenie tak wielu sektorów usług z procesu liberalizacji i nie potrafimy zrozumieć przyczyn takiego wyłączenia.

W chwili obecnej proces lizboński nie byłby na pewno sukcesem. Wydaje się raczej niemożliwe, aby do roku 2010 ekonomia bez liberalizacji usług, a w konsekwencji bez faworyzowania zatrudnienia i konsumpcji, mogła się stać najbardziej konkurencyjna. Wszystkie rządy koncentrują się na dobrych deklaracjach, ale kiedy przychodzi moment praktycznych ich zastosowań, te same rządy robią krok w tył.

W przyszłości europejska polityki spójności (2007-2013) nigdy nie zadziała, jeżeli nie damy więcej możliwości rejonom najbardziej opóźnionym, tak aby zmniejszyć ich przepaść w stosunku do rejonów rozwiniętych przy pomocy środków faworyzujących zatrudnienie i wolność rynków. UEHP - Europejski Związek Szpitali Prywatnych reprezentuje 3000 szpitali w Europie i zatrudnia ponad milion pracowników. W najważniejszych krajach europejskich jesteśmy na poziomie porównywalnym z publiczną służba zdrowia. Jako że państwowa polityka odnośnie służby zdrowia była nieefektywna przez zbyt długi okres czasu z listami oczekujących na usługi, zadecydowano się na podpisanie umowy pomiędzy prywatnym a publicznym sektorem ubezpieczenia zdrowotnego. Pacjenci we Francji, którzy wybiorą jeden z 1300 prywatnych szpitali nie muszą nic płacić. System ubezpieczenia społecznego pokrywa koszty ich leczenia podobnie jak w przypadku sektora publicznego.

System opieki zdrowotnej określony przez Europejską Kartę podstawowych praw obywatelskich jest korzystny dla każdego. Wszyscy obywatele mają prawo do systemu opieki zdrowotnej na wyższym poziomie, bez dyskryminacji. Nie jest to główna realizowana misja ekonomiczna chociaż to co dotyczy dostawy usług odpowiada tej definicji, gdyż leki, badania i lekarze to oczywiście koszty. Ogólnie wiadomo jak ważna jest ekonomia dla Europy, podobnie jak potrzeba obywateli do dostępu i wyboru usług na najwyższym poziomie z zakresu struktury opieki zdrowotnej.

Rezolucja Parlamentu Europejskiego z grudnia 2002 zatytułowana: Przyszłość pomocy zdrowotnej dłuższego dłuższej perspektywie: zagwarantować wolny wybór, jakość i stałość finansową.

Europejski Sąd Sprawiedliwości kilkakrotnie wskazywał na problem mobilności pacjenta. W chwili obecnej, jeżeli usługa leczenia szpitalnego nie jest dostępna w kraju zamieszkania pacjenta, ma on prawo do uzyskania opieki medycznej w kraju obcym na podstawie swojego ubezpieczenia społecznego.

Mobilność pacjentów stała się faktem. Sąd Sprawiedliwości uznał świadczenie usług opieki zdrowotnej jako świadczenie usług. Sąd Sprawiedliwości określił również różnice pomiędzy opieką szpitalną i opieką nie szpitalną precyzując, że pierwsza z nich wymaga wcześniej zatwierdzonej autoryzacji, która musi być dana obligatoryjnie w przypadkach, gdy opóźnienie na listach oczekujących z punktu widzenia medycznego w kraju pochodzenia trwa zbyt długo. Znane są przypadki, w których Sąd Sprawiedliwości nakazał refundowanie kosztów leczenia pacjenta gdzie instytucji ubezpieczenia społecznego nakazano refundację kosztów leczenia pacjenta. W Komisji Europejskiej istnieje Grupa Wysokiego Poziomu zajmująca się mobilnością pacjenta. Biała Księga usług ogólnego zainteresowania wspomina, iż usługi opieki zdrowotnej muszą być dostępne dla każdego i powinny być traktowane jako usługi w sensie ekonomicznym.

Obywatele nowych krajów członkowskich muszą mieć takie same możliwości dostępu do usług i tej samej jakości jak starsi członkowie. Jakość ich systemów opieki medycznej powinna być doskonalona, ale również powinni mieć oni możliwość wyboru struktur, które uważają za najlepsze, bez dyskryminacji. W każdym razie dostępne dane dotyczące przepływu pacjenta jasno pokazują, że ten przepływ jest raczej marginalny i dlatego nie będzie on miał istotnego wpływu na państwowe systemy zdrowotne. Ponadto, nawet przypadki, w których pacjenci decydują się na leczenie za granicą nie będą miały istotnego wpływu na budżet gdyż będzie tu miała zastosowanie zasada kraju pochodzenia.

Ciągłość finansowa stała się głównym pojęciem w dziedzinie opieki zdrowotnej. Istnieje zbyt dużo struktur publicznych, które czerpią korzyści finansowe z monopolu, który nie sprawdza się, gdyż powiększa się dług publiczny i rosną podatki.

Wolna konkurencja i liberalizacja usług potrzebne są aby umocnić ekonomię europejską. Usługi stanowią dwie trzecie dochodu brutto Wspólnoty Europejskiej i generują 95% całego zatrudnienia.

Miliony pracowników sektora opieki zdrowotnej zaryzykują utratę swoich miejsc pracy jeżeli ten sektor zostanie wyłączony poprzez Dyrektywę. Ponadto Wspólnota Europejska zredukowała budżet na badania naukowe, co może prowadzić spowolnienia tej sfery jeżeli w porę nie będzie ona podlegała liberalizacji. Sytuacja wygląda podobnie w odniesieniu do odnowy struktur medycznych.

Głosując na Dyrektywę o Usługach podejmujemy dużą odpowiedzialność za członków Parlamentu Europejskiego. UEHP ma nadzieję, że ustosunkujecie się do mandatu europejskiego z należnym szacunkiem niezależnie od interesów krajowych.

Z poważaniem

Europejski Związek Szpitali Prywatnych

 

Bezpieczny zabieg

zeszyt statystyczny

logotyp

MMM 290x163px

PORTAL 290x163px